Maand: maart 2021

Geplaatst op door — Geef een reactie

Wat je hart bedoelt – Dichtgedachten #1487

Emoties kunnen soms heel ingewikkeld zijn. Ze komen op wanneer je er niet op zit te wachten, en ze kunnen je soms ook verraden. Want wat nou als je ergens heel vrolijk van wilt worden, maar dat op dat moment niet lukt? 

De andere kant op kan natuurlijk ook, dat je iets meemaakt waarvan je zou verwachten dat je er verdrietig van wordt, terwijl je zo gelukkig bent dat zelfs een dosis tegenslag je niet van je stuk brengt.

Als je ooit gefrustreerd wordt van je emoties, wat heel normaal is, kun je misschien proberen om ergens anders op te focussen. Dus denk niet: he verdorie, word ik hier weer verdrietig van, maar juist: hee, ik merk dat ik verdrietig word, hoe komt dat? Waarvan word ik precies verdrietig? 

Op die manier leer je veel meer over je eigen gevoelens en over jezelf. Want vaak weet je onbewuste veel beter wat je wilt dan jij. En dat wordt dan weer gecommuniceerd via je emoties. Hoe eng het ook kan zijn, het kan heel veel opleveren om eens de tijd te nemen om te luisteren naar je gevoel. 

Dat is de boodschap achter het volgende gedicht:

Je kunt jezelf ontzettend kwellen,
door boos te zijn om wat je voelt.
Of besluit de vraag te stellen,
wat je hart daarmee bedoelt.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Dit was prachtig – Dichtgedachten #1522

Het is soms heerlijk om even te mijmeren over vroeger. Terug te denken aan hoe het was toen je jonger was. Op de middelbare school zonder zorgen, toen je kinderen nog klein waren, toen je ongebonden was en kon gaan en staan waar je wilde… 

Onze vroegere ervaringen horen bij ons, net zoals de herinneringen die eruit zijn voortgekomen. Ze hebben ons gevormd en om ze af en toe nog even te ‘bezoeken’ kan heel erg nuttig en fijn zijn. 

Vooral als je een leuke herinnering hebt aan vervlogen tijden waarin je heel gelukkig was, maar waar je niet verdrietig van wordt omdat het is afgelopen. Een tijd waarvan je veel geleerd hebt bijvoorbeeld en die je nooit had willen missen, maar waarvan het ook niet erg is dat het is afgelopen. 

Je kunt namelijk heel gelukkig zijn in tijdelijke situaties, ook als je weet dat het een keer stopt. Geniet ervan, en zorg ervoor dat je over een tijdje nog een mooie herinnering hebt om naar terug te keren.

Daarover gaat het volgende gedicht:

Het is oké om iets te missen,
zelfs al wil je het niet terug.
Om te zeggen: dit was prachtig,
maar voor nu achter de rug.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Boekrecensie: Ik vergeet je niet

Al mijn leven lang ben ik gek op lezen. Als kind verslond ik alle kinderboeken die ik in mijn vingers kon krijgen, en ook toen ik ouder werd, bleef ik veel lezen. Maar ingewikkelde literatuur heb ik nooit begrepen. Boeken waarin schrijvers zoveel mogelijk moeilijke woorden zetten, en hun zinnen zo lang mogelijk maken, spraken me nooit aan. Lezen deed ik voor mijn ontspanning, niet om er al teveel bij na te denken. Dit boek is dan ook een verhaal naar mijn hart.

Waar gaat het over?
Maddy’s zus Elisa is op vrij jonge leeftijd overleden. Maddy heeft altijd tegen haar opgekeken. Al toen Elisa nog leefde, kon Maddy naar haar idee nooit aan haar zus tippen, en na haar dood al helemaal niet meer. 
Als Maddy veertien jaar na het overlijden van haar zus Frenkie tegen het lijf loopt, Elisa’s ex-vriend, valt ze als een blok voor hem. De aantrekkingskracht tussen hen is enorm, maar is hij wel te vertrouwen? Wat was zijn rol in Elisa’s leven rond de tijd dat ze overleed? En waarom gedragen haar ouders zich zo raar?

Wat vond ik ervan?
Ik vind het een heerlijk boek. Het leest als een trein, ik zat in geen tijd in het verhaal en ik kon me goed in de personages verplaatsen. Prestatiedruk, onuitgesproken verwachtingen, de spanning van een nieuwe liefde, rivaliteit, rouw en de vraag wie je nu echt wilt zijn, komen allemaal aan bod. En het is heerlijk luchtig geschreven, lekker vlot en ideaal om bijvoorbeeld te lezen op vakantie of na een lange werkdag. Je wordt namelijk wel moeiteloos meegenomen in het verhaal, maar hoeft nooit na te denken wat er ook alweer gebeurd was, wie ook alweer wie is en wat dat ene woord nou precies betekent. Ik had nooit eerder iets van Gillian King gelezen, maar wil dat in de toekomst zeker gaan doen.

Waarom raad ik je dit aan?
Ondanks dat het geen ingewikkeld verhaal is, komen er wel ingewikkelde onderwerpen aan bod. Het feit dat Maddy en haar ouders alle drie op een heel andere manier met Elisa’s dood zijn omgegaan bijvoorbeeld. Of het feit dat geld niet bepaald gelukkig maakt, dat je aan de buitenkant nooit kunt zien hoe iemand zich echt voelt… het geeft wat perspectief. Zeker als je zelf even niet zo lekker in je vel zit geeft het hoop dat dingen beter kunnen worden – en als je wel lekker in je vel zit, is het alsnog een heerlijk hoopvol boek. Het zal je zeker een paar avonden ontspanning bieden.

Waar te koop?
Je kunt dit boek bestellen bij Libris via deze link. Je steunt dan de boekhandel. Ook kun je het boek natuurlijk ook rechtstreeks bij je lokale boekhandel bestellen.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Intuïtie – Dichtgedachten #1578

De een heeft een betere intuïtie dan de ander, maar iedereen heeft vast wel eens een onderbuikgevoel gehad. Iets vanbinnen dat je zei om iets wel of niet te doen, of misschien een omweg te nemen of een bepaald antwoord te geven in een pubquiz. Het kan van alles zijn. 

Intuïtie is een soort instinct, dat bijvoorbeeld omhoog komt als je in gevaar bent en je precies weet wat je moet doen om jezelf te redden, zonder daar bewust over na te denken. Maar intuïtie kan ook een gevoel zijn dat je ergens voor lijkt te waarschuwen, bijvoorbeeld als je het idee hebt dat iets niet in de haak is.

Wanneer je intuïtie je iets probeert te vertellen, kan je er heel rationeel naar kijken: Je gevoel zegt iets niet te doen, maar er zijn geen rationele redenen voor om dat gevoel te volgen, dus doe je het toch maar. Maar er zijn zat mensen die rationele beslissingen maken op basis van hun gevoel. Bijvoorbeeld hoge functionarissen binnen bedrijven die bepaalde keuzes laten afhangen van hun gevoel in plaats van cijfers.

Bij de ene persoon is intuïtie beter ontwikkeld dan bij de ander, maar in bepaalde mate hebben we het allemaal. De vraag is: luister jij er eigenlijk naar?

Dat is de boodschap achter dit gedicht:

Als iets voor je gevoel niet klopt,
maar je daarvoor geen reden ziet,
alleen je hart wil dat je stopt,
luister dan en doe het niet.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Moeilijk is geen reden – Dichtgedachten #1479

Doe iets wat je leuk vindt, het klinkt ontzettend simpel. Maar dat is lang niet altijd waar. Wat nou als je iets leuk vindt waarvan andere mensen zeggen dat je er niets mee kunt? Of wat nou als hetgene dat jij het leukst vindt, om een andere reden heel moeilijk is?

Moeilijk is best een raar woord. Veel mensen haken af wanneer ze het horen, maar het betekent niet dat het onmogelijk is, of onbereikbaar, of iets slechts. Nee, het betekent simpelweg dat je ergens wat moeite voor zult moeten doen. 

En als je iets graag wilt, dan is het toch helemaal niet erg om er je best voor te doen? Om ergens tijd aan te besteden? En als je uiteindelijk bereikt waarop je hoopte, zul je er waarschijnlijk nog blijer mee zijn dan wanneer alles van een leien dakje was gegaan.

Daarover gaat dit gedicht:

Moeilijk is zelden een reden,
om niet te doen wat je graag wil.
Je stuit geheid op moeilijkheden,
maar wie nooit loopt staat eeuwig stil.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Een vrij land – Dichtgedachten #1598

‘Je mag tegenwoordig ook niks meer zeggen’, hoor je vaak. In veel gevallen volgt die opmerking op iets wat diegene eerder heeft gezegd, met een politiek incorrecte of gevoelige boodschap. Het ding is: je mag in dit land zeggen wat je wilt. Maar accepteer het dan wel als iemand je daar vervolgens over op het matje roept om die uitspraak te verantwoorden.

Je krijgt dan verbaal of digitaal het een en ander aan opmerkingen naar je hoofd waar je je misschien ongemakkelijk of bedreigd door kan voelen. Maar de volgende dag ga je weer naar buiten, en zijn de meeste mensen weer vergeten wat je hebt gezegd. 

Je hoeft je niet in je huis te verschansen met de gordijnen dicht, je hoeft niet bang te zijn dat je zult worden opgepakt, je hoeft niet bang te zijn dat je de cel in wordt gegooid of moet onderduiken. 

Jij mag zeggen wat je wilt, een ander mag daarop reageren hoe diegene wil. Er worden misschien wat grenzen van het fatsoen opgezocht, er volgen misschien wat verhitte discussies, er zijn misschien een aantal mensen die elkaar en elkaars mening niet begrijpen, maar je hoeft niet voor je leven te vrezen. En dat is vrijheid.

Dat is de boodschap achter dit gedicht:

Als je mag zeggen wat je ziet,
en dan verbaal wordt afgebrand,
maar er niemand op je schiet,
dan leef je dus in een vrij land.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Geen gedachten lezen – Dichtgedachten #1459

Het kan heel moeilijk zijn om hulp te vragen. Voor kleine dingetjes lukt het vaak wel. Als je ergens niet bij kunt in de supermarkt, zal je het waarschijnlijk geen probleem vinden om een langere persoon te vragen iets van de bovenste plank voor je te pakken.

Maar als je ergens mee zit, werkt het anders. Je wilt een ander niet lastigvallen, je bent bang dat mensen je anders gaan zien, of wat voor reden kan er ook maar zijn om je hart niet bij iemand uit te storten.

Ik kan me voorstellen dat je niet zomaar iedereen in vertrouwen wilt nemen, maar heb je vrienden of vriendinnen van wie je weet dat ze er voor je zullen zijn? Dan kan het heel erg opluchten om met hem of haar te praten. Soms hoef je alleen maar je verhaal te doen, soms is er actie nodig. En als het echte vrienden zijn, zullen ze je niet laten vallen en alles doen wat ze kunnen om je te helpen.

Ze moeten dan alleen wel weten wat er aan de hand is en wat ze kunnen doen. Als iemand aan je vraagt of het goed gaat en je liegt dat het fantastisch gaat, dan kunnen ze niets doen. Dus stel je open, al is het maar naar één iemand. Je zult zien dat je last lichter wordt door erover te praten.

Dat lees je in dit gedicht:

Mensen lezen geen gedachten,
juist daarom gaat het vaak mis,
als jij heel stil op steun blijft wachten,
maar niemand weet dat er iets is.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Haastige spoed – Dichtgedachten #604

Overhaaste beslissingen nemen, of juist overhaast iets willen afmaken, zorgt er vaak niet voor dat je het beste resultaat behaalt. Het kan namelijk blijken dat iets eigenlijk erg tegenvalt als je er onvoorbereid aan begint, of dat je er niet uithaalt wat je had gewild als je het uiteindelijk afraffelt.

Maar impulsiviteit is niet altijd slecht. Want soms kunnen spontane beslissingen uiteindelijk heel belangrijk zijn. En bovendien, als je iets eigenlijk graag wilt, en je blijft twijfelen totdat de kans voorbij is, dan heb je daar ook niets aan.

Hoe snel moet je dan op iets reageren? Dat kan ik je niet vertellen. Het belangrijkste is denk ik om altijd je hart te blijven volgen. Dat weet waar jij naartoe wilt, en dat wil dat jij gelukkig wordt.

Dat is de boodschap achter dit gedicht:

Haastige spoed is zelden goed,
aarzeling daarentegen,
maakt soms dat je te weinig doet,
met de kansen die je hebt gekregen.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Elkaar respecteren – Dichtgedachten #1387

We posten al jaren gedichtjes online. Gedichtjes om je even over na te laten denken, om je wat perspectief te geven, en wat positiviteit te verspreiden. Want ook al gaat niet altijd alles zoals je wilt of zoals je gehoopt had, er zijn een heleboel mooie dingen en het is zonde om dat uit het oog te verliezen.

Op dit moment gebeurt er van alles in de wereld waardoor veel mensen wat negatiever naar het leven zijn gaan kijken. Dat is begrijpelijk en dat mag, maar wij zien dat juist als een reden om nog wat meer handvatten te bieden om niet te vergeten dat de tijden weer beter worden en dat er ondanks restricties nog zoveel moois is.

We zien helaas steeds vaker dat het mensen niet lukt om een positieve mindset vast te houden. We begrijpen dat heel goed, maar vinden het vooral heel jammer voor henzelf. Wanneer zij een reactie op een gedicht plaatsen waarin ze aangeven dat ze het anders zien, vinden wij dat helemaal niet erg. Het is simpelweg onmogelijk om een gedichtje te schrijven dat bij iedereen past.

We waarderen iedereen die Martins gedichtjes leest, of je er nu ooit een keer een gelezen hebt, of ze elke dag bewust opzoekt. We vinden het ontzettend fijn om te lezen hoeveel mensen eraan hebben. En als het een keer zo is dat iemand er niets aan heeft, of er iets anders uit haalt dan wij voor ogen hebben gehad, dan begrijpen we dat ook, diversiteit is wat de wereld zo mooi maakt.

Maar waar we soms wel van schrikken, is het feit dat we de laatste tijd zien dat mensen heftig of gemeen kunnen reageren op iemand die zijn of haar mening geeft. Dat is vast ontzettend goed bedoeld, maar het schiet zijn doel voorbij. Er worden soms ontzettend kwetsende dingen gezegd, en wij weten dan oprecht niet wat we hiermee aan moeten. Want ja, dit gebeurt om ons te verdedigen, maar wij hebben die verdediging niet nodig.

Wat wij graag willen bieden is een plek waar iedereen terecht kan voor wat troost, steun, en om even te lachen. Waar je het ook mag aangeven als je het ergens niet mee eens bent, en waar je dan alsnog met respect behandeld wordt. Want iemand die onder een negatieve reactie iets gemeens zegt, is zelf ook niet bepaald positief bezig. Daar hebben we niet om gevraagd, sterker nog, het stemt ons verdrietig, want het druist rechtstreeks in tegen onze missie: verbinden en mensen positief stemmen.

We hebben niet de illusie dat we daar iets aan kunnen veranderen, ook dit gedicht en deze post zal leiden tot precies het soort reacties waarover we het hier hebben. Toch vinden we het belangrijk om er iets over te schrijven.

Want ja, het is moeilijk, het is niet leuk, en we hebben het allemaal best zwaar. Maar lieve, lieve mensen, laten we toch gewoon proberen om elkaar te respecteren. We moeten elkaar al zo enorm missen.

Daarover gaat dit gedicht:

Als we nou eens proberen,
gewoon, heel even voor een dag,
om elkaar te respecteren,
omdat dat kan, omdat het mag.

Geplaatst op door — Geef een reactie

Boekrecensie: De Jongen, de Mol, de Vos en het Paard

Van verschillende mensen had ik al over dit boek gehoord, dus ik wilde het heel graag lezen om te kijken of het daadwerkelijk zo mooi is als beweerd werd.

Ik werd niet teleurgesteld. Het is geen roman, wat ik ergens had verwacht, maar meer een prentenboek voor volwassenen. Daarom raad ik in dit geval ook aan om een fysiek exemplaar te kopen of lenen bij de bibliotheek, zodat je de tekeningen extra goed kunt bekijken. Bovendien is dit een boek waarvan ik me kan voorstellen dat ik het er af en toe nog eens bij pak om er wat inspiratie uit te halen.

Waar gaat het over?
De jongen en de mol gaan op een tocht door de wildernis. De wildernis is een beetje als het leven zelf: eng soms, maar ook mooi. De jongen heeft een heleboel vragen, en de mol denkt vooral graag aan taartjes. Ze komen de vos tegen, die een beetje stil is geworden door ervaringen uit het verleden. Het paard is vooral heel vriendelijk. 
De observaties en uitspraken van de dieren en de jongen zijn vaak op het eerste oog simpel, maar er zit altijd een diepere betekenis achter, die je aan het denken doen zetten over waar je staat in het leven en wat je belangrijk vindt.

Wat vond ik ervan?
Het was heel anders dan ik verwacht had, maar tegelijk ook heel erg hetzelfde. Ik wist dat het wat filosofisch-achtige uitspraken bevatte, maar het was luchtiger dan ik verwacht had. Van tevoren wist ik niet goed in welke vorm het boek zou zijn, maar het is een soort prentenboek voor volwassenen. Of nou ja, volwassenen… eigenlijk kan iedereen het boek lezen en er iets waardevols uit halen. 
Het verhaal lijkt ogenschijnlijk op de vlakte te blijven, maar als je gaat nadenken over de uitspraken, kun je er juist heel veel uit halen. Ik vind het prachtig in zijn eenvoud. 
De tekeningen zijn niet helemaal mijn smaak, maar passen goed in het verhaal. Door de schetslijnen lijken de tekeningen meerdere lagen te hebben, net zoals het verhaal.
Bovendien is het mooi vertaald. Vaak heb ik een klein beetje moeite met het lezen van boeken die vanuit het Engels naar het Nederlands zijn vertaald, omdat ik het idee heb dat de vertaler net een bepaalde nuance gemist heeft. Maar Arthur Japin, die de Nederlandse vertaling van dit boek maakte, heeft het heel goed gedaan.

Waarom raad ik je dit aan?
Mensen die ergens mee worstelen – met zichzelf bijvoorbeeld – zullen er misschien meer aan hebben dan mensen die zonder zorgen leven (als die personen bestaan tenminste). Het boek bespreekt onderwerpen die heel ingewikkeld zijn, op een eenvoudige manier. omdat er niet veel uitleg rond de uitspraken staat, kun je ze op verschillende dingen in je leven toepassen.
De uitspraken deden me bij vlagen denken aan Martins gedichtjes: ze zijn simpel maar diepzinnig en je kunt er soms verschillende dingen uit halen. 
Voor mensen die veel steun aan Martins gedichtjes hebben, of hier wijsheid uit halen, denk ik dan ook dat dit boek heel mooi zal zijn.

Waar te koop?
Je kunt dit boek bestellen bij Libris via deze link. Je steunt dan de boekhandel. Ook kun je het boek natuurlijk ook rechtstreeks bij je lokale boekhandel bestellen.